
این بنا در دوره کریم خان زند به عنوان مرکز حکومتی و رسیدگی برامور اداری حکومت زندیه مورد استفاده بوده واز مهمترین ویژگیهای معماری این بنا میتوان به وجود نقاشیهای بسیار زیبا در تمام بدنه ساختمان، مقرنسکاریهای روی چوب و سنگ، مقرنسکاریهای گچی وحجاریهای روی سنگها با نقوش حیوانات و گیاهان اشاره نمود.
بنا 2 طبقه ساخته شده است و در حیاط آن یک حوض سرتاسری و یک حوض افقی در جلو شاه نشین به چشم می خورد. سبک معماری عمارت دیوانخانه همچون سایر بناهای دوره زندیه درونگرا است به گونها ی که ظاهر ساختمان ساده و فضای اندرونی مزین به انواع نقوش و تزئینات هنری است. این بنا در تاریخ 10/3/1351 به شماره 914 در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.